Инфекция туралы ілім. Инфекциялық үрдістің сипаты. �Иммунитет. Иммунитеттің түрлері және формалары. Қорғаныстың бейспецификалық факторла

6-дәріс  
Инфекция туралы ілім. Инфекциялық үрдістің сипаты.  
Иммунитет. Иммунитеттің түрлері және формалары. Қорғаныстың бейспецификалық факторлары. 
Серологиялық реакциялардың қою принциптері.  

 

Дәріскер

доцент  Тәуірбаева  Нүргүл Тәуірбаевна

 

Дәріс жоспары:

 

0. Инфекция және инфекциялық процесс туралы тусініктер
1. Патогенділік және вирулентілік.
2. Вирулентілік факторлары.
3. Инфекция көзі берілу  механизмі,жұғужолдары.
4. Инфекция түрлері.
5. Микроорганизмдердің персистенциялануы.
6. Вирусты инфекциялардың ерекшеліктері.
7. Вирусты инфекцияның турлері.

   9. Иммунитет.

10. Иммунитет түрлері.

11. Инфекциядан қорғанудың  жалпы механизмдері.

12. Иммундық жүйе.

13. Иммундық жүйе  органдары.

14. Иммундық жүйе  жасушалары.

15. Адам организмінің  бейспецификалық қорғаныс факторлары.

16. Серологиялық реакциялардың қою принциптері.

 

 

• Инфекция (іnfectio-жұғу, жұңіқтыру) - сыртқы және әлеуметтік ортаның  тиісті  жағдайында патологиялық, қорғаны сбейімделу және компенсаторлық реакциялардың дамуын қамтитын қоздырғыш пен макроорганизм арасындағы күрделі кешенді  комплекс.
• Инфекциялык процесс- организмнің ішкі ортасының тұрақтылығын және физиологиялық қызметін бұзатын патогенді микробтар макроорганизмге енгенде пайда болатын және дамитын физиологиялық және патологиялық, адаптациялық және репарациялық реакциялардың жиынтық  көрінісі.
• Қарапайымдар қоздырған осындай процесті – инвазия дейді.

Инфекция пайда болып  дамуы үшін 3 фактор керек;

0. Патогенді микроорганизм.
1. Макро- және микроорганизмнің өзара әсерлесуі болатын қоршаған орта.
2. Қабылдаушы макроорганизм.

Жұқпалы аурулардың  соматикалық аурулардан ерекшелігі;

0. қоздырғыштың болуы
1. жұқпалылығы
2. аурудың кезеңдері мен өтуі (4 кезеңі болады)
3. арнайы иммунитетпайда болуы

Патогенділік – микроорганизмнің инфекциялық процесс қоздыру қабілеттілігі, ол микробтың түрлік қасиеті, микроорганизмнің патоморфологиялық, патофизиологиялық және клиникалық көріністермен сипатталады. Ол микробтардың әртүрлі патогенділік белгілеріне (капсула түзу, ферменттер және токсиндер бөлу т.б.) жауап беретін гендермен байланысты (tox-ген т.б.)

Вируленттілік – патогенділіктің жоғары дәрежесі немесе сандық мөлшері, ол арнайы бірліктермен (DLM, DCL, LD 50) өлшенеді.

• DLM (dosis letalis minima) – тірі микробтардың өлім туңызатын ең аз дозасы, жұқтырылған жануарлардың 80-90% өліммен аяқталады.
• DCL (dosis certa letalis ) – сөзсіз өлім туғызатын дозасы. Жұқтырылған жануарлардың 100% өліммен аяқталады.
• LD 50 – жануарлардың 50% өлім туғызатын доза.

 Вируленттілік факторлар:

 

0. Адгезия – жабысу, ол микроютарда арнайы адгезиндердің (рецепторлардың), кірпікшелердің тейхой қышқылы (гр+бактерияларда) ЛПС және липопротеидтер (гр- бактериялар) сыртқы қабатында мембаналық ағуыздардың (капсула құрамындағы) болуымен байланысты.
1. Колонизация – шырышты қабаттарда жылдам өсіп-өніп, микробтық қабықша  құрып, патологиялық процесс қоздыру қаблеттілігі .
2. Пенентрация – эпителиялық жасушалардың, лейкоциттердің немесе лимфоциттердің ішіне енуі.
3. Инвазия – шырышты қабаттар және дәнекерлік тіндер арқылы өтіп, аймақтық тіндерге таралу қабілеті.
4. Патогендік ферменттер – гиалуронидаза, нейроминидаза, коагулаза, фибринолизин, лейкоцидин, уреаза, лецитиназа, протеаза, ДНК-аза, дикарбоксилаза т.б.

5. Антифагоциттік белсенділік – фагоциттердің әсеріне қарсы тұру қабілеттілігі, ол көбінесе капсула түзетін бактерияларға тән (пневмококктар, оба таяқшасы, клебсиелла, т.б)
6. Агрессиндер – органимзнің қорғаныс күшін басып тастайтын және қоздырғыштың патогенділігін күшейтетін заттар
7. Токсиндер (ақуыздар, липополисахаридтер) – микроб жасушасының ішінде эндотоксин немесе сыртқы ортаға бөлініп шығатын экзотоксин улы заттар.

0. Экзотоксин – химиялық табиғаты бойынша – ақуыздар: термолабильді, органотропты, улық антигендік және иммуногенді қасиеті күшті: формолиннің әсерінен анатоксинге айналады.

1. Эндотоксин – химиялық табиғаты бойынша ППС термостабильді: органотроптылығы жоқ, улық, аентигендік және иммуногендік қасиеті төмен: формолиннің әсерінен анотоксинге айналмайды.

 

Вируленттілік  факторлар:

Әсер ету  механизмі бойынша

 

0. Цитотоксиндер – субжасушалық деңгейде ақуыздардың синтезделуін тежейді (дифтериялық токсин)
1. Мембранотоксиндер – беткейлік мембраналардың өткізгіштігін күшейтеді, нәтижесінде жасушаның өзінше реттелуін бұзады (лейкоцидин, гемолизин т.б.)
2. Функционалдық тежегіштер (блокаторлар) – энтеротоксиндер (ішек инфекциялары), нейротоксиндер (ботулизм, сіреспе)
3. Эксфолиатиндер (нәрестелердің күлдіреуік ауруын қоздырады) және эритрогендер (скарлатина кезінде бөртпе шығуға әсер етеді).

Инфекция көздері (источник):

• Ауру адам немесе жануарлар
• Бактериятасымалдаушылар

Берілу факторлары:

Тағамдар, топырақ, ауа, су, шаң, нәжіс, тұрмыстық заттар, жеміс-жидек, көкөніс, жәндіктер, медициналық саймандар  т.б.

Жұғу жолдары:

5. Трансплацентарлы (вертикальды) – қызамық
1. Контактылы (жанасу) – тікелей жанасу – жыныстық жолмен жанама жол – тұрмыстық заттар арқылы
2. Трансмиссивті – жәндіктер шаққанда (безгек)
3. Фекальды-оральды (алиментарлы, тағамдық) – ауыз арқылы жұғу (іш сүзегі, гепатит А, полиомиелит)
4. Ауалы-тамшылы (респираторлы) – тыныс алу жолдары арқылы жұғу (қызылша, тұмау)
5. Парэнтеральды (ятрогенді) - әр түрлі инъекциялар кезінде жұғу (гепатит В, ЖИТС)

Инфекциялық  процесстің даму кезеңдері

 

0. Жасырын кезең (инкубациялық) – микроб жұққан кезден алғашқы ауру белгілері пайда болғанға дейінгі уақыт. Ол микробтан өсу жылдамдығына, улы заттар бөлінуіне, макроорганизмнің реактивтілігіне байланысты бірнеше сағаттан (сальмонеллез), апталар (іш сүзегі, мерез), айлар (құтыру, гепатит) және жылдарға (аллапес) созылуы мүмкін.
1. Мазасыздану кезең – барлық жұқпалы ауруларға ортақ жалпы мазасыздану белгілері байқалады (тәбеті жоқ, шамалы дене өызбасы, бас ауыру) және орта есеппен 4-5 күнге созылады.
2. Аурудың қозу кезеңдері - әрбәр ауруға тән клиникалық симптомдардың айқындалуы болады, бұл кезде алғашқа диагноз қою мүмкіндігі туындайды.
3. Айығу кезеңі- реконвалесценттік кезең. Бұл кезде негізгі симптомдары басылады, температурасы жылдам төмендепөалпына келе бастайды.

Жұқпалы аурудың  салдары:

• өліммен аяқталу
• толық жазылып шығу
• созылмалы түрге айналу
• бактериятасымалдаушылық
• қоздырғыштың персистенциялануы

Персистенциялану – иесінің организмінде микроорганизмдердің ұзақ уақыт бойы организм мен жұқпалы агент өзара әсерлесіп ауру белгілері білінбейді және қоздырғыш сыртқа бөлінбейді.

Инфекцияның  түрлері

 

1. Қоздырғышының табиғаты бойынша:

• бактериялық
• вирусты
• саңырауқұлақты
• протозойлық

2. Шығу тегі бойынша:

• экзогенді
• эндогенді

3. Инфекция көзі бойынша:

• антропонозды
• зоонозды
• зооантропонозды
• сапронозды

4. Таралу деңгейі бойынша:

• спорадикалық
• эпидемия
• пандемия

5. Қоздырғыштарының санына байланысты:

• моноинфекция
• аралас

Инфекцияның  түрлері

 

6. Қоздырғыштың организмде орналасуына байланысты:

• жергілікті – сыздауық
• жалпы немесе генерализацияланған – тұмау
• бактеремия – микробтың қанға түсуі, бірақ көбеймейді
• вирусемия – вирустың қанға енуі
• токсемия – Инфекцияның түрлерітоксиндердің қанға түсуі
• септикопиемия – қанға түсіп, көбейіп, ішкі ағзаларда іріңді ошақтар түзуі.

Бактериялар және  токсиндер қанға өте көп мөлшерде  түссе бактериялық немесе токсико-септикалық  шок дамуы мүмкін.

7. Қайталап жұғу бойынша:

• екіншілік инфекция – жүріп жатқан инфекцияға жаңа инфекцияның қосылуы (дизентерия+пневмония)
• Реинфекция - аурудан жазылып тұрғаннан кейін сол қоздырғыштың қайтадан жұғуы (дизентерия, гонорея)
• суперинфекция – ауырып тұрған кезде сол қоздырғыштың қайталап жұғуы
• рецидив – организмде қалған микробтың есебінен жазылған соң ауру симптомдарының қайталануы (қайталама сүзек, безгек).

Инфекцияның  түрлері

 

8. Микробтың организмнен өзара әсерленуінің ұзақтығы бойынгша:

• жедел инфекция – қысқа мерзімде организм микробтан арылып жазылады
• созылмалы – патологиялық процестің ұзақ уақытқы созылуы
• бактериятасымалдаушылық жағдай
• персистенциялану жағдайы