Францыск Скарына

Вывучэнне спадчыны Скарыны пачынаецца ў 1666г., калі С.Мядзведзеў зрабіў бібліяграфічнае апісанне выданняў першадрукара.
У другой палове XIX ст. пачынаюць пісаць пра яго жыццё і дзейнасць. На пачатку XXст. былі адзначаны некаторыя юбілеі. Але толькі пасля вайны грамадскасць Беларусі навуковая і творчая пачала асэнсоўваць дзейнасць Скарыны як першадрукара. У час падрыхтоўкі да 500-годдзя Ф.Скарыны Скарыніяна значна папоўнілася.
Адным з першых беларускіх пісьменнікаў узняў у паэзіі, прозе, навуковай публіцыстыцы Скарынаўскую тэму М.Багдановіч у сваіх творах “Летапісец”, “Перапісчык”, “Кніга”, “Безнадзейнасць”. Шырока папулярызаваў Ф. Скарыну Максім Гарэцкі: прысвяціў яму біяграфічны нарыс, апавяданне-фантазію, дзе раскрыў традыцыі народнасці і дэмакратызму баларускай літаратуры.

Вобраз Ф. Скарыны ў сучаснай беларускай літаратуры
Францішак скарына – публіцыст
А) Прадмовы Ф. Скарыны
Б) Пасляслоўі Ф. Скарыны
3. Асаблівасці друкарскай дзейнасці, наватарскі характар.
4. Перакладчыская дзейнасць Ф.Скарыны. Пераклад Бібліі.
5. Наватарства ў распрацоўцы друкаванага кірыліцкага шрыфту.
6. Асветніцкія і патрыятычныя ідэі Скарыны.