Метамарфозы жыцця

Шчасце ўжо ў тым, што мы жывём на гэтым свеце. Нам здорава пашанцавала, таму што мы нарадзіліся, прыйшлі ў жыццё з небыцця , можна сказаць, на імгненне, і потым зноў знікнем у гэтым бясконцым небыцці. А маглі б не нарадзіцца, не прыйсці, так і застацца ў бясконцай цемры і невядомасці. Калі пра гэта падумаеш, то адразу становіцца зразумела, што на зямлі жывуць сапраўдныя шчасліўчыкі.